Nederlandse Floorball en Unihockey BondLogo NeFUB
Partners:

International Floorball Federation
NOC*NSF
Nederlandse Loterij
Zone
Floorball Academie Nederland

WK Dagboek

Op deze pagina vind je het WK dagboek van Hans Botman. Achtergronden, verslagen, inside information. Kijk voor de wedstrijdverslagen op de nieuwspagina.

Dagboek Nederlands team

Vrijdag 14 mei

Het is zo ver. Inpakken en voor sommigen vertrek. Eelco heeft een stressvolle start, met een vastgelopen trein, heel veel vertraging en vanaf Utrecht met de taxi laagvliegend naar Schiphol. De eerste 7 komen aan in de hostel en constateren dat het eten prima is.

 

Zaterdag 15 mei

Coachoverleg (26,8 kb)De eerste dag en voor sommigen zelfs al de tweede. Wederom stress op schiphol, want de sticks mogen niet mee met de handbagage, veel te gevaarlijke slagwapens. Dus weer terug naar de incheckbalie en dan rennen en even flink voordringen voor een verbouwereerde buitenlander bij de enorme rij voor de paspoortcontrole... Om dan nog ruim een uur te moeten wachten omdat een of andere bozo wel in de rij ging staan. Sukkel!

Laat in de middag als de 'Zwitsers' komen zijn we compleet. Ze gaan in hun eigen stad in een hotel. Als Joshua uit zijn raam kijkt, kan hij de ouderlijke woning bijna zien liggen.

 

Teamguide Corinne (18,6 kb)We maken kennis met Corinne, onze teambegeleidster en (toeval???) de vriendin van Rob

 

Concentratie, of zoals Coach Micke dat in zijn onnavolgbare engels zo mooi kan zeggen: 'focus'. We starten met een rustige wandeling naar de Saalsporthalle. Dat blijkt 20 minuten te zijn, loopafstand dus. De zaal ziet er goed uit. De Slovenen zijn aan het trainen. Ze zien er groot en breed uit Ook onze tweede tegenstander, Australië is aanwezig om naar de training te kijken. Wij gaan niet trainen maar kiezen voor rust. Terug dus naar de Hostel. Eerst nog even rustig eten en dan de bespreking. Wie gaan er morgen spelen?

 

Hans en Joost gaan naar de technical meeting en horen alle formele en technische details. Het is duidelijk, dit is een belangrijk toernooi, ook voor de IFF. We krijgen op ons hart gedrukt dat we ons sportief en professioneel moeten gedragen en vooral de pers welwillend te woord staan. De IOC erkenning en GAISF lidmaatschap staan voor de deur. Cruciaal voor de verdere ontwikkeling van Floorball. We hebben medische verklaringen meegenomen van enkele spelers die medicijnen gebruiken. De eerste domper, de verklaring worden afgekeurd! We moeten een officieel WADA formulier invullen. Aj. Terug in de hostel spoedoverleg.We besluiten maandag zo snel mogelijk de benodigde formulieren te regelen en de artsen om medewerking te vragen.

 

Zondag 16 mei

Guy Teuulings scoort (20,2 kb)De dag van de waarheid. De eerste wedstrijd. Nederland gaat voor de halve finales en dus moet er gewonnen worden. Niet gemakkelijk, want 2 jaar geleden werden we nog ruim verslagen door diezelfde Slovenen. Maar, het team is gegroeid. Nieuwe spelers, veel getraind, veel geleerd, we zijn er klaar voor. Kan het team de 'Nederlandse ziekte' vermijden en 3 x 20 minuten geconcentreerd blijven spelen?

08:00 ontbijt. In de rij voor het buffet. Muesli, yoghurt, sinaasappelsap, brood, jam en voor sommigen koffie. Rustig eten en dan de tassen verzamelen. Heeft iedereen zijn paspoort en stick?

8:30 We gaan toch maar met de bus, maar gaan terug lopen. Zenuwachtige spelers in de bus. Op tijd in de hal, rustig inlopen, oefeningen, besprekingen.

9:30 De supporters druppelen binnen. Het zijn er heel wat. Een man of 40 op de tribune. Natuurlijk de trouwe Face Off fanclub, een aantal ouders en veel familie, vrienden en bekenden van 'onze' Zwitsers en zelfs de Nederlandse consul in Zürich.

10:00 De spelers, volksliederen, gespannen gezichten, we gaan beginnen. Kom op jongens!!

12:00 Afgelopen. 6-6. Ontlading. Bij de supporters overheersen opluchting (niet verloren) en teleurstelling (niet gewonnen). De coach en de spelers zijn niet blij. Een donderpreek in de kleedkamer. De eerste lijn heeft staan te slapen. Wel 5x gescoord, maar ook 5 tegendoelpunten. De tweede lijn heeft goed gevochten. Hun opdracht was de nul te houden. Niet helemaal gelukt, maar met 1 gescoord en 1 tegen toch een soort van 0. Milan is blij. Gescoord, en zelfs het eerste doelpunt van het team!!

13:00 Lunch. Geweldig. De ouders van Rob hebben een pastasalade voor ons gemaakt. Een wastobbe vol salade. Uitgehongerd vallen de mannen aan. Langzaam kan er weer een lachje vanaf. De zon schijnt, we zijn nog in de race, we gaan gewoon winnen van Australië en Estland en door naar de halve finales.

13:30 Snel naar Kloten voor de openingsceremonie en de wedstrijd Zwitserland - Letland. Zwitserland heeft zichzelf de favorietenrol aangemeten en gaat voor goud. Een zware druk en dat is goed te zijn. Zwitserland komt moeilijk op gang tegen de stug verdedigende Letten, die tot hun verbazing veel ruimte krijgen en zelfs op 1-0 komen. Ja, het niveau in de A divisie is veel hoger en de verschillen binnen de A divisie zijn groot. Letland is duidelijk gegroeid de afgelopen jaren, maar toch nog een maatje te klein. Zwitserland wint met 4-3.

17:00 Terug naar de hostel voor het diner en een rustige avond. Een behoorlijke afstand, 45 minuten lopen, trein, tram, lopen. Een trein vol blije Zwitserse supporters en een lange rij Nederlanders voor het trein toilet. De spelers moeten van de coach minimaal 3 liter water drinken en dat heeft zo zijn bijwerkingen.

18:00 De kok begint het te snappen en schept spontaan forse porties op. Stomverbaasd wanneer ik maar 1 schep wil, maar ja, ik ben ook geen speler..

20:00 Een rustige avond. Ik ga met Joshua mee naar zijn ouders om daar de foto's te plaatsen, want in het hostel kan je wel mailen, maar niet uploaden. De spelers praten, geinen en zijn druk met tafelvoetbal, pool en kaartspelen. Er worden zelfs pogingen gedaan Kristian ten Hof het klaverjassen bij te brengen.

 

Maandag 17 mei

Hoo- Hoo- Hooligans (22 kb)Geen Polen en dus vandaag geen wedstrijd. Gelukkig is het stralend weer en hebben we 3 spelers die Zürich op hun duimpje kennen. Tijd voor een toeristisch tripje. Niet al te vermoeiend natuurlijk, want morgen weer een wedstrijd. Je zou het niet denken, maar al die sporters klagen steen en been als ze ook maar het kleinste heuveltje op of af moeten... Echte Nederlanders dus!

Natuurlijk even met het kabeltreintje omhoog naar de Universiteit en kijk, daar staat geheel toevallig Corinne, de vriendin van Rob...

Lekker in het zonnetje aan het meer de lunch en dan aan boord voor een boottripje over de Züricher zee. Op het achterdek in de zon langs het huis van Tina Turner en... de toch wel heel riante studentenflat van Joshua, waar een huisgenoot enthousiast staat te zwaaien met oranje vlaggen.

We hebben overigens heel wat bekijks in onze oranje shirts. 'Sind Sie auf Schulreise???'

 

Gelukkig, de formulieren zijn gevonden, de artsen wilden meewerken en hebben alles ingevuld en gefaxt. Alles is nu keurig volgens het boekje geregeld.

 

Terug in de hostel het toch wel slechte nieuws. Slovenië heeft Australië met 5-2 verslagen. Het stond heel lang 0-0, maar in de derde periode was Slovenië toch sterker. Ok. Partytime is over, now focus on the game!!!

 

's Avonds de voorbereiding op de wedstrijd van dinsdag tegen Australië. De coaches maken bekend wie er gaan spelen. Blije en beteuterde gezichten en dan op tijd naar bed.

 

Dinsdag 18 mei

Rob in actie tegen Australie (27,3 kb)Vandaag Australië. We hebben een punt laten liggen tegen Slovenië en moeten dus vandaag winnen om in de race te blijven. Het gevoel is goed. Het team is duidelijk gegroeid de afgelopen 2 jaar en de Slovenen vierden het gelijkspel als een overwinning. Maar toch...

08:30 Opstaan, wandeling in de stralende zon en ontbijt. De sfeer is goed. Iedereen heeft er zin is. Na het ontbijt rust, beetje rommelen, beetje ballen, beetje geinen.

11:15 Vertrek. Alle tassen gaan bij Simo in de auto, wij gaan lopen. Een rustige wandeling door een fraaie buitenwijk van Zürich en langs een boeiend infrastructureel hoogstandje waar een spoorlijn, snelweg, parkeerterrein, rivier en fabriek vechten om het beste plekje. Dat lukt alleen op- over en door elkaar heen. Verrassend genoeg was er nog genoeg plek voor een brede stoep en een hoop zebrapaden. Alle auto's stoppen!!

11:30 Aankomst. Alle tassen staan keurig in het gelid naast de auto, maar de spelers zijn in de zaal om sfeer te snuiven. Gelukkig komen er een paar die enthousiast de schouders volladen. Vooruit, laat ons nou maar sjouwen, jullie moeten nog spelen! Sporters zijn natuurlijk doof voor zo'n argument. Warming up in goede sfeer. Het team is over de zenuwen heen. Australië gaat eraan.

12:30 De fans komen binnen. Vandaag zitten de tribunes vol met schoolkinderen die ijverig aan het werk zijn geweest. Posters, spandoeken, rammelboxen, toeters, vlaggetjes op de wangen. En... heel veel dragen onze kleuren! Onder aanvoering van Roland schreeuwen de kids de longen uit de keel. Ook de Australische kids switchen na de eerste doelpunten, of zou het door de stroopwafels komen?

13:00 Face Off. Ik denk dat wij op de tribune zenuwachtiger zijn dan de spelers. We hopen op een snelle goal. Al snel is duidelijk dat Nederland een sterk team heeft. Vanaf de eerste minuut staan de Australiërs onder druk en in de 4e minuut valt de eerste goal. Yes! Nederland heeft absoluut het beste spel en weet de hele wedstrijd te domineren. Vooral de 1e lijn speelt heel sterk spel en is vrijwel continu op de Australische helft.

14:30 Derde periode. De stand is 9-3, we staan er goed voor. Dan maakt Australië kort na elkaar 2 goals. Het zal toch niet...

Nee. Het team herstelt zich.

Handtekeningen uitdelen na NL-Aus (25,7 kb)15:00 10-5 We hebben gewonnen! Een belangrijke dag voor het Nederlandse Unihockey. En dan blijken er heel wat fans in de zaal te zijn. Massaal komen de schoolkinderen naar beneden om handtekeningen te scoren. Niet van Kristian Hiddinga, want die mag mee naar de dopingcontrole…

15:30 Op weg naar de ouders van Joshua die een lunch/barbecue voor ons hebben ingericht. Perfect! Lekker op het gras in de schaduw genieten van heerlijke salades, stokbrood, kaas, de nationale drank Rivella en speciaal voor de hongere spelers bratwurst. Zoals het Johan betaamd een flink bord vol en natuurlijk net te laat voor de worsten, maar kijk, er was een tweede ronde en ook genoeg worst voor Johan en zelfs voor het buurjongetje.

17:00 Op weg terug naar de hostel en voor mij snel omkleden en richting Stadhuis voor de officiële receptie. Eigenlijk is het helemaal geen pakkenweer, maar ja, dat hoort erbij.

18:00 De receptie is rustig. Alle belangrijke IFF mensen zijn aanwezig, evenals de organisatoren, de burgemeester van Kloten en een hoge ambtenaar uit Zürich. Natuurlijk toespraken van de IFF voorzitter, de gastvrouw uit Zürich en Renato Orlando namens de organisatie. Leuk om te horen was dat er in totaal 3000 schoolkinderen uitgenodigd zijn om wedstrijden te bekijken (dat hadden we al gemerkt) en dat zondag de finale om 16:00 in alle zwembaden in Zürich op grote schermen te volgen zal zijn. Ik heb vooral gesproken met delegaties uit andere B landen en dan blijkt dat we eigenlijk allemaal tegen dezelfde problemen aanlopen en nog veel van elkaar kunnen leren. Daar gaan we mee aan de slag. Vooral leuk om nog even na te praten met de Aussies en vooroverleg te plegen met de Esten. Die waren wel in voor een dealtje, we kwamen uit op 5-5, maar moesten uiteindelijk concluderen dat het toch leuker is er een echte wedstrijd van te maken.

21:30 Voorbespreking voor de wedstrijd tegen Estland en bekendmaking van de opstelling. De eerste lijn is bekend, maar in de tweede lijn krijgen nu Eelco, Paul, Bouk jan, Johan en Milan speeltijd. Een 80% UA Sonics lijn dus. Nu snap ik waarom we de laatste weken op de training in Amersfoort die speciale ‘Estland oefeningen'  moesten doen…

Fotografe Vana (13,8 kb)22:00 Nog even de fantastische foto's van Vana bekijken (ja, die nu on-line staan), een selectie maken voor op de site en dan naar bed.

 

Woensdag 19 mei

En alweer een finaledag. Estland. We gaan winnen.

8:30 Opstaan, ontbijt en rustig napraten en voorbeschouwen.

9:00 Hoera, ik heb een deal met de hosteleigenaar en mag m'n laptop aan het netwerk hangen. Nu is het uploaden van artikelen en foto's veel gemakkelijker, dat ga ik dus meteen doen. Helaas was ik dus even vergeten m'n accu op te laden en na 30 minuten is het schluss, alle foto's staan, maar de tekst nog niet..

10:15 Op weg naar de zaal. Het is weer stralend weer, maar gelukkig nog niet al te laat op de dag dus de temperatuur in de hal zal acceptabel zijn. Heel diep in m'n hart verwacht ik dat eigenlijk niet, maar, positive thinking, dus zeg ik tegen iedereen dat we zeker gaan winnen. Ook in gesprekken met de bestuursleden van de Tsjechische, Finse en Zwitserse bond hou ik vol dat we gaan winnen en de Estse voorzitter herinner ik nog even aan onze ‘afspraak' van gisteren..

12:30 We krijgen de instructie van de spelers dat we vooral veel moeten schreeuwen en juichen, ook als Nederland achterkomt. Ok, ik zal het doorgeven. De fanclub stelt voor dat ik dan maar beneden in de zaal moet gaan staan met bordjes ‘applaus' en als cheerleader moet optreden, maar nee, daar heb ik niet voor doorgeleerd.

Norry verdedigt uit (31,8 kb)13:00 Face Off! We doen echt enorm ons best. De heren van Face Off, die eerder nog door Irith werden beschimd om hun passieve houding, hadden nu het beste van het ‘spel' en voerden de troepen aan met liederen, idiote zinnen, toeters, waves en veel gejuich. En natuurlijk gingen we af en toe staan en heel veel zingen en juichen.

15:00 Afgelopen. 6-3 verloren. Toch overheerst het positive thinking bij spelers en fans. Gezien het spel in de derde periode hadden de coaches het al lang door, maar wij gaan nu ook snel rekenen. Wat hebben we nodig. En dat blijkt niet slecht. Slovenië moet winnen of gelijkspelen. Dat gaat ze niet lukken! Estland is natuurlijk blij met de zege maar ziet het belang van een derde overwinning. Ze bedanken de Nederlandse fans (?) voor hun inzet en daar komt de aap uit de mouw.. .vragen of wij dan morgen voor hen komen juichen. Natuurlijk, graag!

Wij gaan terug naar de hostel. Morgen Estland aanmoedigen en vrijdag misschien om 16:00 voor de 5e plaats maar waarschijnlijk 19:00 in de finale tegen Italië. En ja, dat is de favoriet, maar wij hebben nog een appeltje met ze te schillen! Dames, we gaan vrijdag revanche nemen met een 9-5 overwinning!

Floorball les (22 kb)18:00 teambespreking. We kijken naar de planning voor donderdag. Natuurlijk gaan we Estland naar de overwinning schreeuwen en 's avonds gaan we natuurlijk naar Zwitserland – Finland in een uitverkocht Schluefwegstadion. En dan nog een verrassing. Simo heeft zijn goeroe laten overkomen uit Finland. Een 13 jarige floorball held die Simo 2 jaar geleden de airhook heeft geleerd. Ongelofelijk. Dat willen we zien. De arme jongen moet buiten, op een grintpad en voor de voltallige selectie optreden. Maar… Hij doet het fantastisch. Een paar geweldige moves waar zelfs Mats nog een puntje aan kan zuigen. Simo laat natuurlijk even zien dat hij een goede leerling is, maar kan niet tippen aan de meester… van 13!!!

20:00 We zijn uitgenodigd door de Face Off fanclub voor een avond sapjes en fruit. De club heeft een fantastisch chalet in de bergen, met uitzicht over een meer. We proppen de auto's vol en gaan op pad. Guy gaat nog even langs huis om de vuile was af te leveren en dan schuift iedereen aan. Sinaasappelsap, appelsap, koffie, nootjes en een kampvuurtje. Prima. Maar wel en hard gelach. De fans aan het bier en de chips, de spelers sapjes en sinaasappels. Het wordt Johan te machtig, hij MOET een chipje en is vervolgens de hele avond hyper…

23:00 Langzaam gaan de eersten weer terug. Goed slapen en de stembanden smeren, want morgen moeten we juichen!

 

Donderdag 20 mei

08:30 En alweer een finaledag. We hoeven niet te spelen, maar toch, alles hangt nu af van Estland. De sfeer is echter opperbest en ook de zon doet nog volop mee. Het gaat een mooie dag worden, we voelen het, het gaat lukken!!

10:00 Simo en Micke gaan naar de Schluefweg om naar Italië – Groot Brittanië te kijken, onze volgende tegenstander. De gesprekken gaan steeds meer over Italië: hoe spelen ze, wat zijn hun sterke en zwakke punten, wat wordt ons antwoord. Joost is druk. De teammanager heeft alles onder controle, maar is wel continue bezig. De kamers en gangen hangen vol met drogende was, de hotel-centrifuge heeft het begeven…

11:00 Ook op de kamer van Ines is het een komen en gaan. De heren beginnen de wedstrijden te voelen en willen maar al te graag plaatsnemen op de massagebank. Ook Ines is haar gewicht in goud waard en houdt de spelers zo in de race. En ik? Ik zit op mijn kamer rustig te typen, terwijl mijn hartslag langzaam toeneemt. Nog een half uur en dan gaan we naar de Saalsporthalle voor alweer een ‘finale'.

12:00 Op weg naar de Saalsporthalle. Onze zelfbenoemde clown Roland heeft samen met Ines een speciaal spandoek voor de Esten gemaakt. We hebben er alle vertrouwen in maar zijn toch ook wel een beetje bang dat ze het op een accoordje gooien.

13:00 De wedstrijd gaat van start. We zitten met z'n allen achter de wisselbank van de Esten en zingen uit volle borst. Coach Micke vertelt dat hij in heel z'n leven nog nooit zo zenuwachtig is geweest. Ik kan dat niet zeggen, 2 jaar terug de wedstrijd tegen Japan…

Strakke gezichten bij beide partijen. Geen reactie van de Esten op onze toejuichingen. En dan scoren de Slovenen.. Aj, eruit. Gelukkig komen de Esten terug naar 2-1, einde eerste periode.

In de tweede periode komen de Esten terug naar 4-2, we zijn weer door. De Sloven scoren dan de 3-4 het wordt weer spannend. Direct in de 3e periode scoort Slovenië de 4-4, we zijn er weer uit.  7 minuten voor tijd valt dan de verlossende 5-4. Estland wint, we zijn door.

In de laatste 10 seconden komt dan Filip Suman, de voorzitter van de Tsjechische bond en jurylid naar me toen. Volgens hem is 5-4 voor ons niet genoeg. Hij weet het echter niet zeker en adviseert me de reglementen erop na te slaan. Dan klinkt het eindsignaal en iedereen is uitzinnig. Ik ben me rotgeschrokkken en durf niet te juichen. Snel haal ik bij de scheidsrechtertafel de reglementen op en daar staat het: gelijk aantal punten, gelijk onderling resultaat, gelijk onderling doelsaldo, gelijke onderlinge doelpunten, gelijk overall doelsaldo, dan gelden de meest gescoorde doelpunten en dat zijn wij!!

15:00 Terug naar het hotel. De vers aangekomen Face Off supporters Anne, Bart en Panka lopen mee. Ze zijn blij, want nu hebben ze een wedstrijd extra.

16:15 Teambespreking. We kijken naar het programma van morgen, maar dit is vooral op mijn verzoek. Het is hoog tijd geworden dat ik namens de NeFUB laat merken dat wij ook heel trots zijn op dit team. Hier zit de toekomst van het Nederlandse Floorball. Iedereen die indertijd het Face Off lustrumboek heeft gelezen kent mijn droom, Wereldkampioenschap 2020, in Nederland, met Nederland dat de finale wint met mijn zoon Huib in het veld. Ja, ik hou wel van dromen. Maar echt, 2020, olympische finale met Nederland. Dat is geen droom, dat moet gewoon lukken. Daar gaan we aan werken en we zijn al veel verder op weg dan we dachten. Als al deze jongens hun enthousiasme vasthouden, clubs gaan oprichten, jeugd gaan opleiden, hun vrienden het veld op jagen, dan komen we ver. Vooral omdat de sfeer in het damesteam nu ook zo goed is. Bijna elke dag komt er wel weer een mailtje binnen van een enthousiaste dame met een goed plan. Echt, Unihockey gaat het helemaal maken en wij gaan daar met z'n allen voor zorgen! Ok, sorry, ik draaf een beetje door. Feit is wel, dat coach Micke Svensson zojuist voor de hele groep een nieuw contract getekend heeft en ook in 2004-2006 weer de bondscoach is. Nu Simo nog overtuigen!!

16:30 Extra vroeg eten, want vanavond gaan we naar Zwitserland – Finland. Twee kandidaten voor de titel die allebei groepswinnaar willen worden en dus Zweden ontwijken in de ‘semis'.

17:30 We zijn lekker vroeg bij de Schluefweg. Simo rijdt gewoon door en wappert met z'n badge en kijk, we mogen gewoon doorrijden naar de VIP parking. De brutalen hebben de halve wereld. Natuurlijk herhaalt Shik het kunstje. Beide auto's in de parkeergarage, naast de auto's van de organisatie. Binnen is de vorige wedstrijd nog bezig. Letland en Denemarken strijden om de laatste plaats te vermijden. Letland staat voor en wint uiteindelijk met voldoende verschil om zelfs nog naar de 3e plaats te klimmen. Een mooi resultaat en zelfs een record voor de Letten. Jammer voor de Denen. Eigenlijk gun ik het ze allebei niet, maar toch ben ik net iets blijer voor de Letten. De kans is nu groter dat de Denen naar Nederland willen komen voor een oefenwedstrijd en ik heb de afgelopen jaren een goede band opgebouwd met de Letse voorzitter. Een hartstikke aardige man, die z'n best doet om in de moeilijke Letse situatie het Floorball te ontwikkelen. Hij vertelde me eerder deze week dat hij een banklening heeft moeten afsluiten om z'n team hier te krijgen!! En hoe moest hij volgend jaar nu naar Singapore?? Hij klonk wanhopig. Zo'n banklening, dat zou ik nooit doen. Hoe moet je die terugbetalen? En dan te bedenken dat deze zelfde Esten, met 2000 spelers, in 2000 het WK Dames hebben georganiseerd en in 2005 het WK Jongens U19 organiseren. Wij zijn daar echt nog niet aan toe, terwijl we er financieel veel beter voorstaan. Respect man!!

18:00 De Schluefweg zit al aardig voor. We nemen plaats op de spelerstribune. Niet echt geweldige plaatsen, maar ja. Josh gaat op zoek naar betere plaatsen, wij blijven zitten. En dan komt er iemand van de organisatie. We moeten weg. Dit is geen teamtribune meer, de plaatsen zijn verkocht aan publiek. Maar waar moeten wij dan zitten? Dat moeten we dan maar vragen aan onze teamguide Corinne. Maar ja, die weet het ook niet. Er is toch een teamtribune?

Toch moeten we echt weg. Nou ja, dan maar naar de betere plaatsen van Josh. Die zijn natuurlijk al bijna allemaal bezet. We hebben geen plek. Corinne onderhandelt met de organisatie, 5 man mogen terug. We gaan weer op de teamtribune zitten, op plekken die de Italianen hadden gereserveerd. Daar hebben we nu even lak aan…

Simo is een echte Fin! (49,5 kb)19:00 De wedstrijd begint. Uitverkocht huis maar overal lopen nog mensen rond, op zoek naar een plekje. Het Tsjechische en Australische team komt langs, geen plek. De Tsjechische coach wordt kwaad, maar ja, vol. Het is duidelijk, de organisatie is even ‘vergeten' dat er ook spelers zijn die ook plekjes innemen… Als de wedstrijd al even bezig is, komt de organisatie tot dezelfde conclusie. De statribune achter ons (waar we ook komend weekend komen te staan) gaat open en de omroepen vraagt alle teams om de stoelen te verlaten en te verhuizen. Wij gaan naar boven, mokkend en tierend, alweer weggejaagd. Maar he, hier is het zicht veel beter!

De wedstrijd is geweldig. De Finnen hebben natuurlijk een goed team, maar Zwitserland is op z'n best en vecht. De score gaat gelijk op en komt op 3-3. Genoeg voor Finland, Zwitserland moet winnen. In de laatste minuten gaat de keeper eruit en in de 20e minuut scoort Zwitserland de 4-3!!

Onze Zwitserse spelers blij, Simo iets minder en wij vinden het geweldig, zo'n uitzinnige menigte. Ik ben verwend, ik ken het al, maar voor sommige van onze spelers is dit de eerste uitverkochte wedstrijd en ja, dat is een absoluut geweldige ervaring. Jouw favoriete sport, de beste spelers ter wereld en een uitverkochte arena vol uitzinnige fans. Als dan de rillingen nog niet over je rug lopen…Nog even handjes schudden met Andrew Clough. Hij heeft ons enorm geholpen met het opleiden van scheidsrechters en ik ben hem daar nog steeds dankbaar voor. Bovendien is het gewoon een leuke vent.

 

Vrijdag 21 mei

07:30 Vandaag vroeg op. Om 10:00 is het IFF congres. Ik kan weinig vertellen over het team, ze gaan zich rustig voorbereiden op de wedstrijd, om 15:00 eten en dan naar Schluefweg. Ik ben daar al voor het congres en de lunch en zie dan wel.

08:30 Samen met Graham, de voorzitter van Groot Brittanië, op weg naar het congres. We hebben al veel gesproken omdat zijn team ook in de Youth hostel zit. Graham is niet alleen voorzitter, maar ook gewoon speler. Wel een met pech, want de vrijdag voor het toernooi heeft hij tijdens een oefenwedstrijdje zijn enkel verzwikt. Gelukkig herstelt hij snel. Dinsdag nog op krukken, donderdag alweer gespeeld en gescoord!

Pratende met mensen van andere ‘B' landen, blijkt iedereen dezelfde uitdagingen te hebben: hoe krijg je goede zaalruimte, de kinderen willen wel, maar hoe krijg je trainers, hoe vind je sponsors. Het blijkt dat wij het zeker niet slecht doen, mede dankzij de Gasunie. Lang niet alle landen hebben zo'n goede partner!

09:30 Aankomst bij het congres. De Italianen staan buiten te wachten. We maken wat grapjes over de wedstrijd en dan mogen we naar binnen.

10:00 Congres. Ja. Dat is een verhaal apart. Vooral veel internationale politiek. Je moet er van houden en je moet het onder de knie krijgen. Dat eerste zit wel goed, dat twee, daar zijn we druk mee bezig en tijdens het congres blijkt dat we al veel geleerd hebben, want de reacties zijn een stuk positiever dan 2 jaar geleden in Helsinki. Goed om te weten: Nederland is nu volwaardig lid van de IFF en, veel belangrijker, de IFF is toegelaten als volwaardig lid van de GAISF, de General Association of International Sports Federations, dus zeg maar de opperbond. Dat is mooi want daarmee is Floorball nu wereldwijd erkend als een echte sport en krijgen we ook toegang tot de World Games (de Olympische Spelen van alle sporten die niet Olympisch zijn).

13:00 Ok. Congres klaar. Prima. Nu druk het lobby circuit in. Ik ga wat aan Singapore vragen over het WK Dames 2005 en ik ga de Duitsers en Denen uitnodigen voor oefenwedstrijden tegen ons damesteam. Singapore moet een succes worden en dus hebben de Dames oefenwedstrijden nodig. De duitsers zijn moeilijk te benaderen. Ik weet niet wat het is, maar ze zonderen zich af, ze willen eigenlijk alleen met de IFF bestuurders praten. Misschien omdat de Duitse bond nu gedomineerd wordt door voormalige Oost Duitsers, die voelen zich niet zo verbonden met Nederland. Later kom ik Jörg nog tegen, die ik nog ken van Bremen, Clausthal en Braunschweig en die vice voorzitter is van de Duitse bond, maar dat blijkt was te zijn. Het rommelt. Jammer, want met Jörg was het contact altijd goed.

15:00 Op naar het stadion. Nog twee uur en de spelers arriveren. De eerste fans zitten al op de tribune, en zien hoe Letland verliest van Noorwegen. Terwijl er langzaam meer Nederlandse fans binnenkomen, strijden Denemarken en Oostenrijk om de 9e plaats (en dus eigenlijk tegen degradatie). De strijd gaat gelijk op. Op de gang kom ik Mona, de Deense vice voorzitster tegen. Ze durft niet te kijken, maar de Denen winnen en blijven dus in de A divisie.

17:15 De bus arriveert met onze jongens. Op naar de kleedkamer en omkleden. Ik heb weinig tijd om met ze te praten, ik ben druk met de kaartjes en nog zo wat regeldingen. De sfeer is goed. De spelers zijn vol vertrouwen. Simo is vrolijk en dolt met de jongens, Micke is een en al concentratie. De teammascotte (de airhook fin) is ook in de zaal en gaat met het team mee het veld in. Samen met Simo staat hij lekker te ballen. Wat een talent! Jammer dat hij Fins is.

Ruim 60 nederlandse fans bij Italie... (40,3 kb)19:00 We gaan beginnen! Er zijn weer wat fans bijgekomen. Ook de ouders van Eelco en Remko zijn er nu en de moeder van Johan, die eerder ziek was en niet kon komen, is er nu toch. Perfect!

We hebben ondersteuning gekregen van een Zwitser met een grote trommel. Lekker veel herrie. De broer van Simon vindt nog een tweede trommel en samen voeren ze ons aan. We zijn dit keer geen moment stil geweest en hebben veel gezongen, geschreeuwd, geklapt en gedanst.

21:00 Verloren. ‘It was so close'. De Samwel broertjes zijn woedend, vooral vanwege hun eigen spel, en duiken snel de kleedkamer in. Natuurlijk veel treurige gezichten bij de andere spelers, maar we krijgen toch nog een bedankje. Later in het hotel komt Terry nog z'n excuses aanbieden, dat ze het publiek niet hebben bedankt. Och, geen punt. Wij snappen het best. Het is ook niet leuk om zo te verliezen. In de catacomben komen we nog wat IFF officials tegen. En wat zeggen ze ‘ Welcome'. Dat is eigenlijk het grootste compliment dat we kunnen krijgen. In dat ene woord zit alles. Erkenning. Nu hebben we aan de hele wereld laten zien dat we er zijn en dat Nederland meedoet!

22:30 Terug in het hotel. In de kleedkamer en in de bus een peptalk van de coaches. Ok. Deze wedstrijd is geweest. Jammer. Nu Hongarije. We gaan winnen. Die bronzen plak is voor ons. De opstelling wordt bekend gemaakt en de lijnen gaat meteen in overleg. Hoe gaan we de Hongaren aanpakken. Terug in het hotel gaan de spelers snel naar bed. Simo, Vana en ik bekijken de foto's. Ze vallen dit keer tegen. De Schluefweg is veel donkerder, dus langere sluitertijden en meer korrels. Jammer. Ik ga de foto's bewerken en online zetten.

23:30 Laptop aangesloten, spelers naar bed. Ik ga zondigen. Ik bestel een biertje. Uit solidariteit met het team stond ik de hele week al droog, maar om mij heen zitten Duitsers, Engelsen en Denen die klaar zijn flink te zuipen. Ik wil er ook een! En ja, dat zal je altijd zien, zijn Terry en Norry nog niet naar bed… Betrapt! Ze snappen het. Ze vinden het niet erg dat zij nog een dacht moeten wachten want ‘now we have got to get that bronze medal, or I will feel verybad'. Zo is dat! Proost!

24:00 De Deense coach komt naast me zitten. Ik onderbreek m'n typwerk,straks maar afmaken. We bespreken het toernooi. Hij weet dat wij met een buitenlandse lijn spelen en kiest zelf voor een volledig Deens team. Want, ook al haal je nu een goed resultaat, achteraf gaan de Nederlandse spelers klagen dat ze eigenlijk weinig speeltijd hebben gekregen. Tsja, daar zit wat in, maar toch, Denemarken is geen Nederland. Wij zijn gewoon nog niet zover. We kunnen nog zoveel leren van Kristian, Terry, Norry, Joshua, Guy en Rob. Bovendien komen we nu ook veel verder in het toernooi. Leuker, goed voor de moraal, goed voor de teamgeest en meer uitdaging voor 2006. Nee. Ik verdedig onze keuze al geef ik ook wel toe, uiteindelijk zouden we in Nederland een voldoende sterke competitie moeten hebben om daar het Nationale team uit te recruteren. Oeps, het wordt laat. Snel afmaken, uploaden en naar bed, want 07:00 gaat de wekker. Kleine finale!!!!

 

 

Zaterdag 22 mei

07:00 Vandaag vroeg op, want  om 10:00 spelen we de kleine finale tegen Hongarije. Snel aankleden en beneden, want ik had Kirsten beloofd een factsheet op te sturen over Unihockey in Nederland. Snel alles even op een rijtje zetten, zodat Eurosport de juiste informatie heeft en mailen maar!

08:00 Op naar de Schluefweg in de bus. De spelers hebben er zin in. Hongarije gaat eraan.

09:00 Inspelen. Langzaam loopt de hal vol. De Zwitserse trommelaar van gisteren is er ook weer, met zijn oranje shirt.

10:00 Face Off. Nu maar hopen dat de mannen de wedstrijd van gisteravond niet meer in de benen hebben. Ik zie in mijn ooghoek nog wat mensen in oranje op de sta tribune, die blijkbaar niet naar beneden kunnen. Straks even naar kijken. Na de eerste periode komt de vriendin van Roland inderdaad langs. De ouders van Roland zitten vast op de sta tribune en mogen niet naar beneden, of ik kan helpen. Ik ga het proberen, maar de heren bij de deur zijn niet te vermurwen. Vandaag vaste plaatsen en statribune is geen zittribune. Ik leg nog uit dat dat toch vooral voor vanavond, de A divisie is, maar nee… Dan maar naar de office en naar Thomas Berger. Ik leg hem de situatie voor. Gelukkig, hij heeft een oplossing. Ze moeten dan naar buiten, naar de kassa, paspoort als borg achterlaten en krijgen dan een tijdelijke toegang voor de zittribune.

Kijk, dat is tekenend voor de organisatie. Zwitserse grondigheid, maar weinig meedenkend en flexibel. De spelers en fans komen duidelijk op de laatste plaats…

12:00 Verloren. De mannen zijn gewoon te moe, het lukt niet meer. Jammer, zeker naar gisteren maar als ik heel eerlijk ben, het halen van de halve finale en de goede wedstrijd tegen Italië is genoeg. Deze nederlaag is niet leuk, maar mag. We zijn nu 4e in de B divisie en dus 14e in de totale WK rangschikking van 28 landen. Niet slecht voor een bond die pas 5 jaar bestaat en pas 3 jaar grootveld speelt!

Verloren... (30,9 kb)12:30 Terug naar het hotel. En weer onhandige regeldingen. Want hoe komen we straks weer in de Schluefweg? En waar is het feest vanavond en hoe komen we daar. De organisatie kan ons deels helpen. De Denen, die bij ons in de hostel zitten, hebben een bus geregeld, wij kunnen meerijden. Maar transport naar en van het feest, dat midden op een industrieterrein is, moeten we zelf maar regelen. Niet leuk. Taxi's zijn nogal duur en de trein (als die nog rijdt) is een half uur lopen…

13:00 Terug in het hotel. Snel even douchen, omkleden, eten en dan terug voor de halve finales van de A divisie.

15:00 Met de Denen mee in de bus. Onze Zweden zijn inmiddels stevig aan het bier. Ze hebben snel flink ingeslagen. Tequilla, wodka, een tray bier en red bull om te mixen. In de bus heeft Terry het hoogste woord. Natuurlijk gaat het over de wedstrijd. Het team is goed, hij heeft hard gevochten, maar niet goed gespeeld, enz. Hij had overigens wel gelijk. Gisteravond had hij me nog uitgelegd hoe hij altijd een penalty neemt en die nooit mist. En kijk, nu mocht hij een penalty nemen en die ging inderdaad precies zo.

16:00 Wij staan op de statribune, die niet vol is, dus we kunnen zitten. Finland en Zweden spelen een mooie partij. Finland is kansrijk, maar zoals altijd trekt Zweden weer aan het langste eind. Ondertussen val ik bijna om van de slaap. Het was een korte nacht en ineens zakt alle spanning van de afgelopen dagen in de benen. Ik moet vooral blijven staan en blijven praten. Zo gaat het niet en dus ga ik met Simo, Micke, Vana, Bert en Eelco (ja een overvolle auto) terug naar de hostel.

17:00 De Eurosport uitzending begint. Ze hebben in de hostel een mooie grote breedbeeld TV, maar daar zitten ze voetbal te kijken. Vloeken in de kerk!! Gelukkig gaat ie snel om naar Eurosport. Ook deze halve finale is close. Kirsten belt vanuit Nederland. De commentator doet het goed en maakt veel reclame voor Unihockey. Ook Daniel (bedankt Tano!!!) blijkt een prima co-commentator. Nu maar hopen dat we response krijgen. De wedstrijd ziet er goed uit en komt goed over op TV, maar ik realiseer me, dat mensen die de sport niet kennen, het niet zullen kunnen volgen. Het gaat te snel, er gebeurt te veel. Ik vermoed dat het op een het algemene publiek als rommelig zal overkomen. Hopelijk denk ik te negatief.

22:00 Een verrassende winnaar, Tsjechië gaat naar de finale. Ik had de Tsjechen al wel getipt als toekomstig wereldkampioen, maar dit had ik nog niet verwacht. Wel mooi. Het is goed om te zien hoe snel een land de unihockey ladder kan beklimmen. Ik ga in overleg met Micke en Simo. Dit toernooi is klaar. We praten over Zweden 2006 waarbij Nederland uit zal komen in groep C, samen met Oostenrijk, Groot Brittannië, Australië en Japan. Ik vind dat het doel voor 2006 het halen van de finale moet zijn! We bespreken de samenstelling van de staf, de trainingen, de samenwerking met NeFUB, Damesteam en Herenteam, mogelijke oefenwedstrijden, de selectie en tal van andere gerelateerde onderwerpen. Inmiddels zijn ‘onze' Zweden ook terug en het is duidelijk waar ze al dat bier gelaten hebben. Ze vragen of ze erbij mogen komen zitten en stom genoeg zeg ik ja. Dat was dus einde bespreking. Terry blijkt echter nog nuchter genoeg om zinnige dingen te zeggen, Norry is met vloeibare dingen bezig en Kristian zit en luistert. Hij blijkt goed te luisteren wat als Terry mij vraagt of ik hem snap zegt hij snedig “Natuurlijk, want jij zegt steeds hetzelfde”. En dat klopt. We besluiten dat verder praten geen zin heeft. Micke gaat met het thuisfront bellen, Simo gaat naar z'n kamer en ik ga aan de slag met de foto's en dan ook snel naar bed.

 

 

En hier las ik een pauze in. Morgen nog de finale, en dan naar huis. Echt veel spectaculairs zal er niet meer gebeuren. We gaan weer verder bij het volgende evenement. Ik zal dan een coach of speler vragen een dagboek bij te houden. En dan nog even op speciaal verzoek van ALLE spelers. Alle fans bedankt. Jullie waren het beste publiek. Zonder jullie was het echt niet mogelijk geweest! Afgezien van het thuispubliek had Nederland de grootste en in ieder geval zichtbaarste en luidruchtigste supportersschare!!

Hans Botman



 
Nationaal damesteam 2011 Benidorm
Nationaal damesteam blauw 2010
WKdames2010Kijlstra

 


© Nederlandse Floorball Bond - Sportcentrum Papendal - Papendallaan 60 - 6816 VD Arnhem    meer... tel: +31 (0)26 48 34 440    meer... e-mail: info@nefub.nl