Nederlandse Floorball en Unihockey BondLogo NeFUB
Partners:

International Floorball Federation
NOC*NSF
Nederlandse Loterij
Zone
Floorball Academie Nederland

Het dagboek van de dames


Vrijdag 18 mei

Vandaag mochten we weer in de A arena spelen. Jammer genoeg waren we door ons verlies gisteren gedegradeerd naar de veel kleinere uit-kleedkamer, zonder sauna, behandelkamer e.d. Met behulp van Cascada bereidden we ons zo goed mogelijk voor op de wedstrijd. Met het strijdlied kon het toch niet stukgaan.

Op de melodie van het Bananenlied van de Boswachters:

In oranje gabberpak speelt ons Nederland.
Sweepend, zwaaiend met de stick schuiven we ze aan de kant.
Ja, Hongaartjes wees maar bang, wij zijn zeer gebrand
Dat wij vechten tot het eind voor ons Nederland

En de staf zei: “Ja, wij gaan lekker vlammen.”
Vlammen voor ons vaderland.
We maken goaltjes, hele mooie, strak en geklooide.|
Jaja, wij gaan lekker vlammen
Wij gaan lekker vlammen vandaag!!

KICK ASS!!

Jammer genoeg heeft dit ons niet aan de overwinning geholpen, de Hongaren bleken toch te sterk te zijn. We hebben goed gestreden en konden met een voldaan gevoel het publiek gaan bedanken. Traditioneel hebben we ons publiek 's avonds nogmaals uitgebreid bedankt door middel van een barbecue in ons drukke huisje. Het was super gezellig, Bart had het weer eens goed georganiseerd. Er was onwijs veel overheerlijk eten, de drank vloeide rijkelijk en ook de familie heeft het zwembad uitgeprobeerd. Na afloop was het een enorme zooi maar dat is helemaal goed gekomen.

‘Blue Eyes' Panka en ‘The Shredder' Sita


17 mei 2007

Geroken aan de top; honger naar meer

Ieder begon de dag verschillend, de een kon niet eten van de zenuwen, de ander had juist erge trek waardoor de ontbijtbrigade vroeger uit het bed werd gehaald. Het was duidelijk te merken dat het vandaag zou gaan gebeuren: de halve finale in de grote A arena.

Voor het eerst was het muisstil in de bus met hier en daar toch nog wat gezang van onze wannabe x-factor ster Flor. Spanning? Concentratie? Zenuwen? Vermoeidheid?

Bij aankomst in de arena bleken we ineens allemaal grote sterren te zijn. Nog een beetje onwennig sloegen we direct linksaf de A arena in, op naar kleedkamer nummer 4 voor ‘Team Netherlands'. Nou ja, ‘kleedkamer', eerder omkleed- en relaxparadijs. Na enkele seconden viel Anne Gees op haar knieën en begon ons te bedanken, want niet alleen hadden we een eigen behandelkamer voor haar geregeld, vooral door de tafel kon haar geluk niet meer op. Nog een paar (honderd) meter verderop bevonden zich de douches (met regelbare temperatuur), met zelf een eigen sauna voor het hele team! Op dat moment werd het ieder wel duidelijk dat we de top bereikt hadden (of in ieder geval goed op weg waren ernaar). Gisteren werd de halve-finale-droom werkelijkheid en dit was volgens Jorg het toetje.

Nadat iedereen de kleedkamershock overleefd had, betraden we als eerste het veld. De Duitsers waren nog nergens te bekennen op een paar verdwaalde supporters na. Hardcore Suus regelde meteen even dat onze muziek in de zaal gedraaid werd en het oranjelegioen had zich al gevestigd op de tribune. De zaal was van ons, die hadden we dus alvast gewonnen. Nu alleen de wedstrijd nog….

Er werd hevig gestreden, maar de spanning was duidelijk te merken in het team. Na de eerste periode werd iedereen weer op scherp gesteld. Dit bleek ook in de tweede en derde periode, er werd lekker samengespeeld en alweer werd een powerplay tegen goed uitgespeeld. Het was echter niet genoeg… de wedstrijd werd verloren met 6-4 tegen (met dank aan onze grote vrienden: de scheidsrechters ;)).

Na ons gebruikelijk middagdutje, om een uur of zes weer op naar het cafeetje, waar we weer keuze hadden uit lasagne, kip kerrie of wrap. Gelukkig kregen we er deze keer ook PATAT (gefrituurde aardappelpartjes) bij, een schrale troost na de verloren wedstrijd van vanmiddag. Gelukkig kwam onze prins op het witte paard Philippe om ons een hart onder de riem te steken.

We zijn weer op scherp gezet en kunnen vol vertrouwen de wedstrijd van morgen tegemoet zien. Onze laatste kans om keihard te VLAMMEN (weer tegen Hongarije) zullen we met beide handen aangrijpen, zodat jullie in Nederland de hitte ervan kunnen voelen.

‘Jolly' Laura en ‘Hard Nail' Jikke 


15 mei 2007

Na een goede nachtrust na het verlies tegen Hongarije, mochten we deze keer uitslapen! Na een goed ontbijt zijn we om 11 uur gaan joggen tussen de mooie bomen, beekjes, hertjes, vogeltjes en canadeesjes. Een kwartier later en met een hartslag die volgens Martijn nog steeds te hoog was, hebben we de zee gedag gezegd. Terug naar het huisje om de jacuzzi aan te zetten en wederom maar weer eens te eten. Na de lunch genuttigd te hebben heeft er in huisje 12 een heftige ezelcompetitie plaatsgevonden met als winnaar onze shuffle Flor. Ze bleek een meester te zijn in het aanpassen van de spelregels. Een echte juffrouw dus! In huisje 16 was de jacuzzi inmiddels op een lekker temperatuurtje, zo'n graadje of 36-37. Juf Reineke had de stopwatch al weer klaar, want 10 minuten zijn zo voorbij! Na wederom wat gevreet, geslaap, gezwem, gezwets en gelezen was het weer tijd om de volgende maaltijd naar binnen te werken. We mochten weer naar ons favoriete fast food cafe Farmors  Cafe. Na de vorige keer lekker spareribs te hebben gegeten, rommelden onze magen al. Maar helaas...ditmaal was de keuze door de staf beperkt tot een overheerlijke lasagne, een verfrissende kip kerrie of een pittige wrap. Helaas stond friet niet op het menu. Maar alsnog heeft het ons heerlijk gesmaakt.

De voorbereiding op de wedstrijd:

Eenmaal spullen gepakt, met behulp van de checklist in huisje 12 en het gemak en automatisme van het pakken in huisje 16, stond de bus al weer voor ons klaar. De vlag werd door Sita weer op de goede plaats gezet, aangezien de buschauffeur niet weet hoe het raam open en dicht gaat.

Anne-Gees had intussen al een behandelschema klaarliggen, zodat iedereen volgens plan behandeld kon worden. Aangekomen bij de arena volgt ons standaard ritueel. Beetje rondhangen, kletsen met supporters en handtekeningen aan onze jonge Deense fans uitdelen. Niet iedereen kon dit mentaal handelen en sloegen op de vlucht (da bear). Nu gaat een massage natuurlijk ook voor het zetten van een handtekening (dat zegt Da Bear wel, maar ik heb nog nooit iemand zo hard weg zien rennen voor 12 jarige Deense jongetjes (Hardcore Suus)). Dan weet jij niet hoe eng 12 jarige Deense jongetjes zijn. Da's waar, ik ben nog nooit door Deense jongetjes ‘aangevallen', maar wil je je ‘enge' ervaringen niet met ons delen? Maar natuurlijk Suus, maar dat kan ik onze supportes niet aan doen, want dan durven ze nooit meer in Denemarken te komen... Ja, ja..., wat een slap excuus eh! De mensen die dit stukje lezen en denken de traumatische ervaring van Da Bear niet aan te kunnen, wil ik nu adviseren om de volgende alinea niet te lezen! Da Bear deel jouw ervaringen met ons: Ok, als volgt: Er was eens...

En nu, de wedstrijd:

Om te beginnen, een geweldige 8-1 winst op Italie. Kunnen ze nog zo'n mooi en laaanng volkslied hebben, daarmee win je geen wedstrijd! Door naar de halve finale!!!! De grote vraag is nu nog of we 1e of 2e in de poule worden en of we dan Duitsland of Polen treffen. Voor meer details over de wedstrijd en de doelpuntenmakers (yes!), zie het verslag op de nefub-site (met dank aan onze Nederlandse pers). Onze supporters waren weer ouderwets in vorm. Ook zij hebben Italie overtroffen, zowel qua zang, als qua kleding. Wij zien onze supporters het liefst in oranje gekleed. De Italianen denken daar iets anders over (roze truien, kraagjes, pantalons, zonnebankkuurtje, dikke horloges, veel gel undsuweiter). Maar ja, daar win je dus ook geen wedstrijd mee.

Na de wedstrijd:

Allereerst voor de laatste keer in onze kleedkamer met een lauwe en 1 kapotte douche. Maar niet getreurd, in de halve finale staat ons iets moois te wachten: een grote kleedkamer met sauna en warme douches! En dat niet alleen....ook mogen wij ons mooie spel laten zien in de Arena Nord A, waar nog maar net genoeg plaats is voor de Nederlandse supporters...namelijk, een ring van duizend stoeltjes is snel gevuld. Ook deelde Jorg zijn droom met ons die wij in vervulling hebben laten gaan: de halve finale! We hebben alvast kunnen wennen aan de vloer (immers, volgens Jorg, mogen we niet voor verrassingen komen te staan). Sommigen namen dit wel heel letterlijk door een snuif te nemen (lekker, met die lijmgeur erbij). Maar pas op, voor je het weet word je bijna omvergereden door de poetsscooter. Gelukkig had deze meneer ook een toeter op zijn (water)scooter.

Na deze enerverende dag stonden onze bedjes al te wachten en konden we met een grote glimlach, een dag rust in het vooruitzicht, heerlijk gaan slapen en dromen over een nieuwe droom (Jorg en Philippe kaal...). Weltrusten, sweet dreams

Hardcore Suus & Da Bear

 

 

 


14 mei 2007

Duo Penotti  (Jantje  Jantje )

Na het ontbijt, as usual te vroeg om een uur of 07:00, hebben we een korte wandeling gemaakt, onder leiding van Martijn. Slechts een keer verkeerd gelopen... Daarna kwamen weer de gebruikelijke taken die we te vervullen hadden op een WK dag: slapen (te veel) eten (ook te veel).

12:00...Op naar de onze mooie Retro bus. De bus (half oranje en bruin)  lijkt wel uitgezocht bij onze trainingspakken!

Onderweg hebben we nog een spannend avontuur beleefd. Nadat we weer een andere weg als de dag ervoor zijn ingeslagen, moest Philippe zijn leven wagen om ons vlaggetje te redden. Door de wind eruit gewaaid, maar gelukkig door de chauffeur scherp opgemerkt. Hij reed nog een stukje achteruit, maar Philippe wilde er perse uit om hem al te redden. Dacht sneller te zijn dan de bus... Het vlaggetje (en ook Philippe) hebben zich tussen alle voorbij rijdende auto's staande weten te houden.

De titel geeft het al aan....de middag kreeg een dubbele lading.

Na twee gewonnen wedstrijden, moesten we nu een verlies gaan verwerken.

Voor Iris was de wedstrijd ook op een andere manier dubbel. De twee andere wedstrijden veel op de bank moeten zitten. Op die momenten ontkom je niet aan rottig gevoel. Je bent super, super blij voor het hele team als er gewonnen wordt, maar toch... zelf spelen is en blijft natuurlijk het mooiste doel.

Je wilt zo graag spelen dat het soms moeilijk is om iedereen op elk moment te blijven aanmoedigen.

Maar nu...JEEJ!!!!!!!!!!!....al in de tweede periode mag ik invallen, en het gaat GOED!!...Ik kijk terug op hele mooie acties in het veld! En ook letterlijk... want later zie ik twee van mij momentjes terug op de hoogtepunten DVD. Maar dan de wedstrijd verliezen.....

Voor Cynthia ook dubbel gevoel...eerst zonder tegen goals een wedstrijd winnen, maar daarna verliezen. Maar ook ik kijk bij de laatste wedstrijd  met een goed gevoel terug..

Helaas helaas....Maar..

Bij het avondeten hebben we alles zeer goed kunnen verwerken. We hebben tijdens een gezellig etentje het verlies samen met het eten zeer goed kunnen verteren. We kunnen alweer lachen en gaan weer met een goed gevoel er tegenaan vandaag.

We zullen de kilo's Italiaanse pasta/pizza/spaghetti nu flink tegen ze gebruiken!!!

Groetjes

Sweet Sugar & Da Panther!

 

 


13 mei 2007

Sunday Happy Sunday

Na het gebruikelijke ochtendritueel om een uur of half acht, mochten de hardlopers zich om tien uur melden bij Martijn voor de hersteltraining. Om half tien kwamen de eerse mensen echter al binnendruppelen. Eva O. had in huisje 2 namelijk doorgegeven dat de mensen die met de “ballen” gingen trainen om half tien bij het huisje van de staf moesten zijn. En uurtje te vroeg dus. Maar dit is een positieve ontwikeling, want eerder kwam huisje 2 soms te laat. Hulde aan Eva O. Zou ze het soms expres hebben gedaan?

Om tien uur kwam de rest van de groep om onder begleiding van Martijn te gaan hardlopen. Allemaal eerst even de hartslagband om, zodat gecontroleerd kon worden dat we ons niet te veel aan het inspannen waren. Ik (Aukje) werd regelmatig naar de achterste groep gestuurd om me daar aan te sluiten en even tot rust te komen. Maar ik word dan ook wakker met een hartslag alsof ik een wilde nacht heb gehad. Voor Martijn was de sessie een beetje een saaie bedoening en hij liep dan ook heel wat keer voor- en achteruit. Hij heeft drie keer de afstand afgelegd die wij hebben gedaan. Om half elf was de groep voor de ballentraining dan eindelijk aan de beurt. Tijdens deze training is de naam “het Olifantje” onstaan, een imiddels populaire oefening.

Daarna was het weer eens tijd om te eten. In huisje 2 werd de tafel weer rijkelijk gedekt met allerlei lekkers dat Fay, Flor en Laura hadden weten klaar te maken: rijstsalade, brood en al het eetbare wat ze konden vinden. In huisje drie hadden de dames weer een pastasalade gemaakt. Die pasta kwam me inmiddels de neus uit, maar toch heb ik (Aukje) maar wat hapjes genomen. Alles voor het goede doel. Na het eten was het weer eens tijd voor een dutje. Toen we wakker werden was er een fruitmoment ingeroosterd. Dit ‘fruithapje' was al dagen onderwerp van gesprek en nu was het eindelijk zover. Huisje twee is er echt even voor gaan zitten. Bij huisje 3 gaat dat de hele dag door

Toen waren we klaar voor vertrek naar de hal om Japan een poepie te gaan laten ruiken. De sfeer zat er al meteen in. Onder begeleiding van juf Flor hebben we in de bus alle kinderliedjes gezongen die we konden bedenken. Het Banenenlied wel goed in de smaak. Dit bleek een goede voorbereiding want na vier minuten viel al het eerste goal van Eva S. met assist van Karien. Twee minuten later weer een goal, ditmaal van Panka met assist van ondergetekende (The Mosquito). De eerste periode was goed verlopen. De tweede periode begon met een tijdstraf die Anna mooi wist te benutten. Vlak erna mocht Suzan naar de strafbank, maar hieruit wisten de Japanners niet te scoren. Wij daarentegen zagen onze kans schoon. Panka was niet te stoppen en scoorde de 4-0. Aan het einde van de tweede periode mocht Suzan weer naar de strafbank, uiteraard weer vanwege een noodzakelijke ingreep. Ook Eva O. mocht ervaren hoe het voelt op de strafbank, dit was voor haar de eerste keer. Beide powerplays werden goed uitgespeeld en de wedstrijd was gewonnen! Met een goed gevoel gingen we de kleedkamer in en de muziek kon weer lekker hard aan. Alle verwachte kamikaze-acties van de Japanners waren uitgebleven en Cynthia had het goal leeg weten te houden. De Japanners waren in de pan gehakt!

Tijd weer om te eten! We werden weer warm onthaald door onze ober. De avond ervoor hadden we hier ook al gegeten. Als we zouden winnen vandaag, zou het eten ons goed hebben gedaan en zouden we terugkomen. Dus hij feliciteerde ons bij binnenkomst gelijk met de overwinning. Hij was ook heel trots op zichzelf dat hij dit keer geen drinken over mensen heen had gegooid. We konden ons tegoed doen aan een pizza en pasta buffet. De pizza's die overbleven kregen we mee. Die liggen tot op heden nog te meuren in de koelkast van de staf.

Nog wat bijzondere wetenswaardigheden:

  • In het Holland House (huisje 2) wordt de wijn bewaard voor de supporters. In het rustige huisje nummer 3 (met de stille drinkers) is de wijn al aangebroken.
  • In huisje 2 is er een speciale muur voor de lijstjes, die met de dag voller wordt. Er is ook een lijstje voor het gebruik van de jacuzzi. In huisje 3 word je er uit gekickt als je tien seconden te lang er in hebt gezeten.
  • Op zondag werd ook het gras bij het huisje van de staf gemaaid. Jorg was hierdoor even uit zijn ritme, maar wist nog wel te winnen. Met flesje schieten erloor hij echter met 10-1 van Anne Gees. Quote Jorg: “Flesje schieten met slippers, dat is ècht heel moeilijk!”

12 mei 2007

Jorg's Angels rollen Slowakije op

Door Robyn ‘Bazooka' Winsser & Eva ‘the Boss' Smal

Zaterdag 12 mei 2007

BATTENSTRAND – Zaterdagochtend werd iedereen wakker met het besef dat het nu echt ging gebeuren: de WFC 2007 zou beginnen! Om half acht was het ontbijt binnen – ruim op tijd om de magen weer leeg te hebben voor het warmlopen. Om tien voor negen stond de bus klaar aan de ingang van Doppen (nu gelukkig wel). Nadat iedereen zijn spullen had ingeladen stapte iedereen in de prachtige bus – geheel in stijl met onze retrotrainingspakken!!

De bus kwam na een kwartier rijden aan, waar het team werd verrast door een klein peloton die daar ons aan het opwachten was met veel geluid (olé olé olé) en oranje. Vele familieleden en vrienden waren ons achterna gereisd naar Frederikshavn om ons te komen aanmoedigen.

Om 10 uur begonnen we rustig aan de voorbereiding voor de wedstrijd: balletje slaan, keeper inschieten, alvast warmlopen voor de geblesseerden. Onder leiding van ‘the boss' werd er vervolgens warmgelopen in mooie looppatronen. Tijdens de carrousel die volgde hadden we meteen de eerste mentale klap uitgedeeld: de Slowaken keken ons met open mond aan! Na de gebruikelijke inspeeloefeningen waren we klaar voor de eerste wedstrijd: Nederland – Slowakije.

Voordat de wedstrijd kon beginnen moesten we nog opkomen vanuit de kleedkamer: het duurde even vanwege wat zenuwbezoekjes aan de WC van sommige speelsters. Het eerste volkslied was van Slowakije, een romantische versie althans die net iets te lang duurde. Daarna zong iedereen uit volle borst het volkslied mee – dat doen we beter dan de voetballers. We waren het vaantje vergeten, maar we deelden wel aan iedereen speldjes en natuurlijk Theo's Stroopwafels uit!

De startende linie van Oranje werd omgeroepen met de bijnamen: ‘the panther', ‘the rock', ‘the traveller', ‘blue eyes', ‘mosquito' en ‘hardcore Suus'. De wedstrijd begon met een korte druk van de Slowaken, maar al snel nam Oranje het heft in handen (zie ook de live ticker bij ‘nieuws') 4-0 in de eerste periode, goals van Flor, Panka, Eva en Aukje.

In de tweede periode waren we in het begin even overdonderd van de vliegende start van Slowakije: 4-1. Gelukkig herstelden we ons snel: 5-1 Faybienne, 6-1 Panka, 7-1 Eva S. en 8-1 Panka. Vlak voor de rust wist Slowakije de achterstand nog te verkleinen met een doelpuntje.

In de derde periode vond ‘Nederland het wel best', zoals de IFF-site het al zei. De vermoeidheid begon een beetje toe te slaan, waardoor Slowakije iets meer druk kon zetten. Slowakije won de laatste periode met 0-1, maar aan het einde van wedstrijd maakte dat HELEMAAL niets uit, we hadden gewonnen met 8-3!!! De eerste puntje in de poule waren binnen.

Na de wedstrijd hebben wij de tegenstander bedankt voor het spelen en natuurlijk ook het fantastische publiek. Het publiek was uitgedost in het oranje, rood, wit en blauw. Ook hadden ze veel lawaaimakende dingen mee genomen. De kleine arena was omgetoverd tot het “Holland House”. Martijn maakte iedereen er snel op attent dat we wel mochten praten met het publiek, maar wel met trainingspak aan!

Weer terug in de huisjes lunchten we met pasta en salade en probeerden we nog snel wat te rusten, alvorens we naar de officiële opening van het toernooi gingen. Eén woord: gaap. Na de opening keken we nog snel even de wedstrijd Denemarken – Zwitserland, waarna we pasta en pizza gingen eten in Frederikshavn-city. Dat duurde bij sommigen wel erg lang – de eerste dames waren al thuis toen de laatsten hun pizza kregen.

Morgen wacht de wedstrijd tegen Japan – snel slapen nu dus!

9-11 mei 2007

De eerste dagen….

Hoi, je bent nu aan het lezen in het WK 2007-dagboekje van de dames van het Nederlands nationaal floorball team. Na drie dagen hier vinden we het tijd om jullie te laten weten hoe we het hier maken. Nou, wel goed: onze huisjes met sauna, jacuzzi, zonnebank en zwembad met glijbaan en jetstream bevallen wel. Huisje 1 met Cynthia, Suzan, Laura, Flor, Faybienne, Sita, Robyn, Anna en Eva O. heeft naast het kuurcentrum ook een poep wc. Erg handig tegen stankoverlast. De dames doen ter voorbereiding naast kuren ook kaartspelen, schommelen, slapen en eten, heel veel eten. Nooit geweten dat een mens zoveel kan eten en dat je zo moe wordt van niets doen. Het huisje is ook mooi versierd. Slingers en vlaggen in de Nederlandse nationale kleuren hangen door het hele huis. Het lijkt hier wel het Holland Heineken House, maar dan zonder Heineken, want dat mogen we niet. We eten alleen maar gezonde dingen (Liesbeth J).

In huisje 2, bestaande uit Aukje, Eva S., Reineke, Iris, Liselotte, Panka, Jikke en Karien, gaat het er heerlijk rustig aan toe. Samen relaxed ontbijten, hangen in de jacuzzi, puzzeltjes maken en liters thee drinken… Bij aankomst hebben Eva S, Jikke en Karien het bungelowpark versierd met rood/wit/blauwe en oranje balonnen en slingers, het is dus duidelijk dat het Nederlands team ‘in the house' is. Het is een mooi park, vlak aan de zee. Er komen zelfs hertjes langs, erg leuk!

De hal is op een kwartiertje rijden, hier hebben we nu 2 keer getrained. Vrijdag zouden we opgehaald worden door de bus van de organisatie, helaas kwam die niet opdagen. Toen maar met de auto gegaan, en bij aankomst bleek dat we ook de zaal niet in mochten vanwege een dubbele boeking. Net als de dag daarvoor. Gaat lekker dus. Wellicht dat Denemarken of Duitsland ons wil boycotten… we zijn er nog niet uit. Maar onze supermanager Bart B. regelde het allemaal als de wiedeweerga, en zo kwam het toch nog goed. Wij zijn niet voor 1 gat te vangen! Dat belooft nog veel voor de komende dagen. Wij hebben er zin in!!

Ter inspiratie had Jorg voor ons allen een persoonlijke boodschap geschreven op een kaartje met een engeltje erop. Jorg's angels dus! Als reactie hierop hebben de dames vrijdagavond laat oranje fakkels in de tuin van het staff-huisje geplant en keihard de yell geschreeuwd om de staff naar buiten te lokken. Dit duurde echter extreem lang, zodat Suzan haar stem nu kwijt is. Ons motto hiermee was: wij gaan “vlammen” in Denemarken!! Gelukkig kon de staff het wel waarderen.

Als laatste willen wij nog even onze jarigen benoemen van de afgelopen dagen. Robyn werd woensdag 20 lentes jong, Panka een niet nader te benoemen aantal jaren meer jong. We hebben het uitgebreid gevierd met alweer slingers maar ook met de gebruikelijke verjaardagsliedjes.

Groetjes van “Lady Killer” Karien en “The Force” Eva O.



 
WKdames2010warmlopen
U19 team in Weissenfels1
Nationaal damesteam 2011 Benidorm

 


© Nederlandse Floorball Bond - Sportcentrum Papendal - Papendallaan 60 - 6816 VD Arnhem    meer... tel: +31 (0)26 48 34 440    meer... e-mail: info@nefub.nl